نوازش

قدري نوازشم كن!

نوازش، واژه بسيار آشنايي است. معني بسيار
ساده و رواني هم دارد.
همان چيزي است كه همه ما در هر سني كه هستيم به
آن نياز داريم، منتهي به
اشكال متفاوت. هم نياز داريم كه ديگران را
نوازش كنيم و هم نياز داريم كه
ديگران ما را نوازش كنند. اگر دقت كنيد در
روابط انساني، همين موارد كوچك
و به ظاهر ساده نقش مهمي ايفا مي‌كنند. اما
اينكه اين نقش، مثبت يا منفي
است ، برمي‌گردد به اينكه ما چقدر به آن توجه
داريم؛ ابعاد آن را
مي‌شناسيم و تا چه اندازه به قواعد بازي
احترام گذاشته و در واقع به آن
تن مي‌دهيم.
\

نوازش در لغت‌نامه دهخدا، اين گونه تعريف شده
است: مهرباني، مرحمت، شفقت،
خوش‌رويي، انسانيت، تسلي و دلجويي و با ذكر
بيتي از نظامی، به ابعاد
مفهومي اين واژه پرداخته است :

جرعه‌اي باده بر نوازش رود

بهتر از هرچه زير چرخ كبود

نظامي

بديهي‌ترين مورد نوازش، همان نوازش نوزاد
است
برخي او را در آغوش مي‌گيرند و با تماس جسمي
اين نوازش را بارز مي‌كنند
و برخي ممكن است به شوخي او را نشگون بگيرند.
حتي عده‌اي نيز امكان دارد
تنها با سخنان خود او را نوازش كنند.

اريك برن مي گويد : " نوازش را مي‌توان اصطلاحا
هرنوع حركتي به حساب آورد
كه حضور ديگري را تاييد مي‌كند. تبادل
"نوازش"ها يك رفتار متقابل را
تشكيل مي‌دهد كه واحد آميزش اجتماعي است.

دكتر اسپيتز"Dr.R.Spitz"، متوجه شده است نوزاداني
كه پس از تولد، براي
مدتي طولاني از آغوش مادر و نوازش او محروم
مي‌شوند كم كم دچار افت روحي
غيرقابل جبراني خواهند شد و چه بسا سرانجام با
ناراحتي‌هاي رواني ناشي از
آن از پا درآيند. وي از اين محروميت با عنوان
"محروميت عاطفي" ياد
مي‌كند.

اريك برن در يك جمله، اهميت "نوازش" در يك
زندگي عادي را بيان مي‌كند:
"اگر نوازش نشوي، مخت مي ُپكد".
وي اين جمله را در واقع اين گونه توضيح
مي‌دهد: بعد از آنكه دوران صميميت
دامان مادر به پايان مي‌رسد، فرد بقيه عمر را
هر روز با اين معما مواجه
است كه دست تقدير چه شاخي بر سر راهش سبز خواهد
كرد.

يك شاخ عبارت است از نيروهاي اجتماعي،
روانشناختي و زيستي كه مدام سد
ادامه ی صميميت جسمي به سبك دوران نوزادي
مي‌شود و شاخ ديگر تلاش مداوم
اوست براي كسب مجدد آن صميميت.

در بسياري موارد، فرد بنابر نيازش به نوعي
سازگاري نشان مي‌دهد. ياد
مي‌گيرد كه با كمترين نوازش، حتي با نوع
سمبليك آن، خود را راضي كند؛ تا
آنجا كه گاهي حتي مشاهده ی يك سر‌تكان دادن در
تاييد كارهاي او و شناخته
شدن موجوديتش، برايش كافي‌است. اگرچه آرزوي
اوليه او براي صميميت جسماني
كاهش‌ناپذير باقي خواهد ماند.

بنابراين مشاهده مي‌كنيد كه تبادل"نوازش" يك
اصل انكارنشدني و مهم در
روابط انساني است كه بايد بهتر از این ها مورد
توجه ( به خصوص والدین )
قرار گيرد.

 

/ 0 نظر / 7 بازدید